نوع مقاله: علمی و پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فلسفه دانشگاه اصفهان

2 استادیار فلسفه دانشگاه اصفهان

چکیده

پدیدار‌شناسی جان، از منظر هگل سیر تطور آگاهی از امر جزئی تا صورت معقول است. سعی هگل بر آن است تا از معضل شناخت‌شناسی سنتی - جدا افتادگی اساسی آگاهی و جهان واقع - گذر کرده و به صورت‌بندی جدیدی برسد. راه درک نحوه این گذار، چگونگی رفع (Aufheben) امر جزئی در دل مفهوم (Begriff) است. امر واقع به صورتی منفی در دل مفهوم جای می‌گیرد و همین منفیت بنیاد واقع بودگی در دل آگاهی است. سعی ما در این مقاله بیان منظور هگل از منفیت واقعیت در دل مفهوم با توجه به تفسیر خاصی است که جورجو آگامبن از ماهیت زبان دارد. آگاهی هیچ‌گاه نمی‌تواند به صورتی مستقل از امر واقع باشد، چرا که این منفیت و مقاومت آن، همواره، آگاهی را یک آگاهی شکافیده و بنابراین «ناخشنود» می‌سازد. این رخداد دلیل اصلی تنش مفهوم و بنابراین حرکت دیالکتیکی آن است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Reality Problem in Hegelian Philosophy

نویسندگان [English]

  • Esmail Noshad 1
  • Mohammad Meshkat 2

چکیده [English]

From Hegel‘s point of view, phenomenology of spirit is the evolution of consciousness from the particular to the notion. Hegel attempted to overcome the problem of epistemology, the fundamental separation between the real world and consciousness, and tried to reach a new formulation. To understand how this new formulation is achieved is to understand how the particular (Aufheben) is subsumed in the concept (Begriff). The real is subsumed negatively in the concept and this negativity is the foundation of the reality in consciousness. In this paper, we explain what Hegel means by negativity being subsumed in reality drawing on Giorgio Agamben’s special interpretation of the nature of language. Consciousness is never independent of the real since the negativity and its resistance always make the consciousness splitting and this makes it unhappy. This happening is the main reason for the tension of concept and thus its dialectical movement.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Consciousness
  • Unhappy Consciousness
  • Concept
  • Negativity
  • Agamben