دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی هستی و شناخت 2423-4664 7 2 2020 11 21 Description, analysis and epistemological elaboration of divine inspiration in Farabi's thought توصیف، تحلیل و تبیین معرفتی وحی در اندیشه فارابی 141 160 251445 10.22096/ek.2022.530554.1365 FA مهدی رضازاده جودی دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه مفید، قم، ایران. امیر دیوانی دانشیار فلسفه، دپارتمان فلسفه، دانشگاه مفید، قم، ایران. Journal Article 2021 05 16 In Farabi's thought, the speech and imagination faculties play the greatest role in the inspirational perceptions. Farabi considers the divine inspiration as a result of the connection of Prophet's speech intellect to the active intellect and receiving rational ideas from it. Furthermore, he believes that through paving the rational positions, the prophet can receive the rational images from the active intellect. <br />However, in another expression, he emphasizes on the instrumental role of imagination faculty in the imitation of rational ideas, general facts of divine inspiration and objective and immediate perception of trivial facts of divine inspiration. <br />This research aims at presenting a description, analysis and epistemological elaboration of divine inspiration from the Farabi's viewpoint. <br />Using the descriptive-analytical method, this research deals with the quality of connection of imagination faculty to the active intellect, the method of conversion of general and trivial rational ideas into each other in prophet and sage and method of receiving the divine knowledge in Fabari's epistemological system. <br />This research has led to this understanding that the difference which exists in Farabi’s thought on the method of effusions of the active intellect to human and the role of imagination intellect indicates that Farabi does not degrade divine inspiration into prophet’s imagination intellect, but due to the presence of weakness in humans’ souls, در تفکر فارابی، قوای ناطقه و متخیله بیشترین کارکرد را در ادراکات وحیانی ایفا می‌کنند. فارابی وحی را حاصل اتصال قوه ناطقه نبی به عقل فعال و دریافت معقولات از آن دانسته، معتقد است نبی با طی مراتب عقلانی، می‏تواند صور معقوله از عقل فعال را دریافت نماید. اما در بیانی دیگر، به نقش ابزاری قوه خیال در محاکاتگری از معقولات و حقایق کلی وحی و دریافت عینی و بدون واسطه حقایق جزئی وحی تأکید دارد. هدف این جستار، توصیف، تحلیل و تبیین معرفت‌شناختی وحی از دیدگاه فارابی است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی به بررسی چگونگی ارتباط قوه متخیله با عقل فعال، نحوه تبدیل معقولات کلی و جزئی به یکدیگر در نبی و حکیم و نحوه دریافت معارف وحیانی در نظام معرفتی فارابی پرداخته و در این تحلیل به این مسئله رهنمون شده است که تفاوتی که در اندیشه فارابی پیرامون نحوه افاضات عقل فعال به انسان و نقش قوه متخیله وجود دارد، حاکی از آن است که فارابی وحی را به قوه متخیله نبی تنزل نمی‌دهد؛ بلکه به علت وجود ضعف در نفس انسان‌ها، ارتباط نبی و انسان را از راه قوه متخیله امکان‌پذیر می‌داند. بنابراین از دیدگاه فارابی، وحی اصالتاً با توجه به قوه ناطقه مفهوم‌سازی می‌شود و رکن این ارتباط یعنی تخیل در تعریف وحی نقشی اساسی دارد. https://philosophy.mofidu.ac.ir/article_251445_d46b03c3ae79386fe5b1e42d43a72070.pdf