دانشگاه مفید دوفصلنامۀ علمی هستی و شناخت 2423-4664 7 2 2020 11 21 Evidence for the proof of practical philosophy according to Farabi and Ibn Sina شواهدی بر برهانی بودن حکمت عملی از نظر فارابی و ابن سینا 161 180 251446 10.22096/ek.2022.528069.1344 FA حسام الدین شریفی دکتری فلسفه اسلامی، دانشگاه باقرالعلوم، قم، ایران. منصوره برادران مظفری دکتری فلسفه اسلامی، دانشگاه باقرالعلوم، قم، ایران. Journal Article 2021 04 11 Man's voluntary actions are the subject of practical philosophy, which is considered to be a part of real beings. Voluntary actions, as real beings, bring man to true perfection. In order to know these actions, a method must be used that reveals the reality and introduces them to human beings as they are realized abroad. Argument is the only way to provide man with the knowledge of the facts as they are. On the other hand, if the acquired knowledge which is the source of man's voluntary actions is real and in accordance with reality and is so-called proof, it will have the possibility of realization outside as it is in the mind, and after the realization outside the real and expected real effects Will update itself. Therefore, in practical philosophy and any science that is related to human voluntary actions, the method of argument must be used.<br />To confirm this, one can find a lot of evidence in the works of Farabi and Ibn Sina, in which the argumentative nature of practical philosophy is mentioned. By confirming the argumentative nature of practical wisdom, research on human voluntary actions (common humanities) can lead to the use of argumentative method and expect researchers to achieve real results and the essence of the matter in this area چکیده: اعمال ارادی انسان، موضوع حکمت عملی هستند که قسمی از موجودات حقیقی و واقعی به شمار می‌روند. اعمال ارادی به عنوان موجوداتی حقیقی، انسان را به کمال واقعی می‌رسانند. برای شناخت این اعمال باید از روشی استفاده شود که کاشف از واقعیت باشد و آنها را همان گونه که در خارج محقق می‌شوند به انسان بشناساند. برهان تنها روشی است که علم حصولی از واقعیات را همان گونه که هستند در اختیار انسان قرار می‌دهد. از سوی دیگر، اگر علم حصولی که منشأ اعمال ارادی انسان است حقیقی و مطابق با واقع باشد و به اصطلاح برهانی باشد، همان گونه که در ذهن است امکان تحقق در خارج را خواهد داشت و بعد از تحقق در خارج آثار واقعی و حقیقی مورد انتظار را از خود بروز خواهد داد. بنابر این در حکمت عملی و هر علمی که مربوط به اعمال ارادی انسان است، باید از روش برهانی بهره جست.<br />برای تأیید این مطلب می‌توان درآثار فارابی و ابن سینا شواهد زیادی یافت که در آنها به برهانی بودن حکمت عملی اشاره شده است. با تأیید برهانی بودن حکمت عملی، پژوهش‌ها پیرامون افعال ارادی انسان (علوم انسانی رایج) را می‌توان به بهره گیری از روش برهانی سوق داد و انتظار داشت تا محققان به نتایج واقعی و نفس الامری در این حوزه دست یابند. https://philosophy.mofidu.ac.ir/article_251446_a3a470f21b589a783d232d271cb4fdd2.pdf