نیچه و مسئله جدایی نفس و بدن در فلسفه دکارت

نوشاد, اسماعیل; پناهبر, احسان

doi:10.22096/ek.2016.29669

نیچه و مسئله جدایی نفس و بدن در فلسفه دکارت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

اسماعیل نوشاد ¹

احسان پناهبر ²

¹ گروه فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

² دکتری ترجمه دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

10.22096/ek.2016.29669

چکیده

چکیده
در فلسفة دکارت نفس و بدن به گونه‌ای پیچیده، هم به صورتی متمایز از هم جدا هستند و هم دارای اتحادی ریشه‌ای هستند. فیلسوفان معاصر و خلف دکارت به راه‌های مختلفی برای رفع این تناقض متوسل شده‌اند. شاید بتوان این مسئله را مهم‌ترین مسئله مدرن دانست، که در تمام شئون مدرنیسم خود را نشان داده است. پاسخ نیچه به این مسئله متفاوت است. طبق نگرش نیچه این تناقض نمایشی است که دکارت به گونه‌ای مقدر آن را ارائه می‌دهد. دکارت مجبور به ارائة این تناقض است، چرا که بدن به گونه‌ای متناقض به مثابه «چیز گم شده» و در عین حال هدفِ میل برای پیدا کردن آن، عمل می‌کند. در ادامه سعی کرده‌ایم تا این نگرش را به سمت یک انتقاد بنیادی از «ایده‌آلیسم» به صورتی بنیادی سوق دهیم.

کلیدواژه‌ها

واژگان کلیدی: نفس

بدن

نمایش

ایده‌الیسم

دیالکتیک

عنوان مقاله English

Nietzsche and the Issue of Cartesian Body-Mind Dualism

نویسندگان English

esmaeil noshad ¹

Ehsan Panahbar ²

¹ Philosophy Department, Faculty of Literature, Isfahan University, Isfahan

² Ph.D. in Translation Studies, University of Isfahan. (Corresponding author), Isfahan, Iran.

چکیده English

In Cartesian philosophy, mind and body are complicatedly separate from each other, but they have the same root of unity. Contemporary philosophers and those after Descartes have resorted to different ways to solve this paradox. In fact, this issue can be considered as the most important problem in modern philosophy which is present in all aspects of modernism. However, Nietzsche’s answer to this issue is different. According to Nietzschean approach, this paradox is a Show which Descartes only virtually presented it. Descartes has to present such a paradox because body paradoxically acts as “something lost” and at the same time the aim of desire to find it. The present study is basically aimed at leading this idea to a fundamental criticism of “Idealism”.

کلیدواژه‌ها English

Keywords: Mind

body

Show

idealism

Dialectics

آگامبن، جورجو؛ زبان و مرگ، ترجمه پویا ایمانی، نشر مرکز، تهران، 1391
دکارت، رنه؛ تأملات در فلسفه اولی، ترجمه احمد احمدی، تهران، سمت، چاپ سوم، 1381.
______ ؛ اعتراضات و پاسخ‌ها، ترجمه علی موسایی افضلی، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی، 1384.
عهد جدید، ترجمه هزاره نو، انتشارات ایلام، لندن (سوری کانتی)، 2010 م.
کافمن، سارا؛ نیچه و استعاره، ترجمه لیلا کوچک‌منش، تهران، گام نو، 1385.
کاتینگهام، جان؛ فرهنگ فلسفه دکارت، ترجمه علی افضلی، تهران، مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، 1390.
نیچه، فردریش؛ چنین گفت زرتشت، ترجمه داریوش آشوری، تهران، چاپ بیست و ششم، نشر آگه، 1386.
_________ ؛ سودمندی و ناسودمندی تاریخ، ترجمه ابوتراب سهراب، عباس کاشف، تهران، نشر آگه، چاپ چهارم، 1387.
_________ ؛ نیچه و گزینه‌گویی‌هایش، ترجمه پریسا رضایی، رضا نجفی، تهران، انتشارات، مروارید، 1381.
_________ ؛ انسان مصلوب (آنک انسان)، ترجمه رؤیا منجم، تهران، نشر مس، چاپ دوم، 1381.
_________ ؛ دجال، ترجمه عبدالعلی دستغیب، نشر پرسش، اصفهان، 1362.
_________ ؛ حکمت شادان، ترجمه جلال آل احمد، سعید کامران، حامد فولادوند، تهران، نشر جامی، چاپ چهارم، 1385.
_________ ؛ آواره و سایه‌اش، ترجمه علی عبداللهی، تهران نشر مرکز، چاپ دوم، 1384.
_________ ؛ انسانی بسیار انسانی، ترجمه سعید فیروزآبادی، تهران، انتشارات جامی، چاپ سوم، 1389.
_________ ؛ فراسوی نیک و بد، ترجمه داریوش آشوری، تهران، انتشارات خوارزمی، 1362.
هگل، فردریش، پدیدارشناسی جان، ترجمه باقر پرهام، تهران، نشر کند و کاو، چاپ دوم، 1390.
هوسرل، ادموند، تأملات دکارتی، ترجمه عبدالکریم رشیدیان، تهران، نشر نی، 1384.
1. Lakoff, G. & Johnson, M; 2003, Metaphors we live by. London, University of Chicago Press.
2. Nietzsche, F; 1999, On Truth and Lying in a Non-Moral Sense, In R. Geuss and R. Speirs (Eds.), The birth of tragedy and other writings. R. Speirs (Trans.), Cambridge, Cambridge University Press.
3. Wienand, I; 2008, "polotical Implication of Hapiness in Descartes and Nietzsche", in Nietsche Power and Politics, Edited by Herman Siemens and Vasti Roodt, Walter de Gruyer, New York.